คนบางคนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง
อย่างแจ่มชัด
แล้วดำเนินชีวิตตามนั้น
ถ้าเขาไม่บ้าชะก่อน
ก็กลายเป็นตำนาน
ทริสตั้นลัดโลว์เกิดเดือนฤดูใบไม้ร่วง
ชึ่งหนาวแสนสาหัส
แม่เขาเกือบตายขณะคลอดเขา
พ่อเขา ผู้พัน พาเขามาให้ผม
ผมห่อตัวเขาด้วยหนังหมี
ตลอดคืนหนาวเหน็บนั้น
จนเขาเติบใหญ่ขึ้นมา...
ผมสอนให้เขายินดีกับการล่า
หลังฆ่า นายพรานควักหัวใจอุ่นๆ
ออกมากำไว้ในมือ
ปล่อยวิญญาณเป็นอิสระ
ผู้พันลัดโลว์มีบุตร 3 คน
แต่ทริสตั้นเป็นลูกคนโปรด
ผมเองก็มีลูกชาย
แต่ถูกฆ่าตาย...
หมดแล้ว
มันเป็นเรื่องน่าเศร้ามาก
ผู้พันพยายามจะช่วยเผ่าเรา
แต่ก็ไร้ประโยชน์
ท่านจึงตัดสินใจไปตามทางตัวเอง
ท่านอยากปลดความบ้าด้วยภูเขา
ท่านบอก...
แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่
เพื่อปลดความบ้าคลั่ง ท่านบอก
เรามีชีวิตต่อมาสืบต่อมา...
เด็กๆ เติบโตขึ้น
อัลเฟรดเป็นพี่ชายคนโต...
โตกว่าอายุเสียด้วยช้ำ
แชมมวลเป็นคนสุดท้อง
ไม่มีสิ่งใดที่พีไม่ทำให้เขา
ดูแลเขาดุจขุมทรัพย์
ปีนึง ผมชรามากแล้ว...
จำไม่ได้ว่าปีอะไร
แต่เป็นเดือนที่หญ้าเป็นสีแดงฉาน
เมื่ออิชาเบลลัดโลว์ แม่พวกเขา
จากไปเพื่อหนีความหนาว
เธอบอกฤดูหนาวโหดร้ายเกินไป
เธอบอกเธอกลัวบรรดาหมี
เธอเป็นคนค่อนข้างแปลกเอาการ
ถึงฤดูใบไม้ผลิ เธอก็ไม่กลับมา
และหลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้มาอีก
อัลเฟรดเขียนจดหมายไปหลายฉบับ
แต่ทริสตั้นไม่ยอมพูดถึงแม่เลย
โลกของเขาอยู่ที่นี่
กับผม
นักรบหวังว่าเขาคงจะตายดี
แต่ทริสตั้นรอไม่ไหว
เขาออกไปท้าความตาย
- หมีใช่มั้ย - ครับผม
หายใจได้มั้ย
เอามือออกไป
เอามือออกไปก่อน
แกนี่โง่เง่า ไม่ผิดกับลา
- รู้ครับ - วันสแต็บสอนให้ทำงี้เหรอ
แกสมควรตาย
แปลกที่ยังอุตส่าห์อายุยืน
อีกไม่ช้าก็หาย
ผมได้รับจดหมาย
หลายฉบับ
อ่านสิ
จากพวกเขาทั้งนั้นเลย
ลัดโลว์...
อิชาเบล...
แชมมวล...
ทั้งครอบครัว...
เรื่องราวทั้งหมด
ถูกเขียนเอาไว้ในนี้
13 เมษายน 1913
อิชาเบลที่รัก
ฉันไม่โง่กำหนดชีวิตใหม่ให้ชีวิตเดิม
แต่ฉันกลัวว่าจะเลี้ยงลูกๆ ให้ดี
ในดินแดนเถื่อนนี้
ฉันจะไปรู้อะไรเรื่องเด็ก
ฉันถูกฝึกมาให้นำคน
เลี้ยงเด็กเป็นสิ่งที่ยุ่งยากมาก
วิลเลี่ยมที่รัก
เธอถือเป็นความรับผิดชอบตัวเองตลอด
ลูกเราหาทางเดินของเขาเองได้
ด้วยความมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม
โดยที่พวกเขา...
สืบสายเลือดความมุ่งมั่นจากเรา
พูดถึงแชมมวล ฉันมีข่าวใหญ่
งานน้ำชาฮาร์วาร์ดของเอมี่โลเวลล์
เขาพบและตกหลุมรักชูชานน่าทันที
ฉันรู้ว่าเธอจะประหลาดใจมาก
ที่เขาหมั้นกันแล้ว
เขาจะพาหล่อนไปมอนทาน่าให้รู้จักพี่ๆ
และเธอด้วย
ดังนั้นเธอจงทำตัว...
ให้น่ารักที่สุดเท่าที่จะทำได้
นั่นไงล่ะ
เป็นไงบ้าง
สบายดี
- แชมมวล - คุณพ่อ
- ดีใจทีได้พบลูกอีก - สวัสดี
นี่คู่หมั้นผม ชูชานน่า
- ยินดีที่รู้จัก - เป็นเกียรติ
คนนี้คงอัลเฟรด
สวัสดีครับคุณ
สุนัขของคุณครับ
ตัวยังกะม้า
รูปร่างหน้าตาพิลึกพิลั่น
ชื่อฟินน์ค่ะ เป็นแชมป์เปี้ยน
คุณชอบหมาฝรั่งงั้นสิ คุณฟินแคนน่อน
มากเลยค่ะ คุณลัดโลว์
ชูชานน่าดีกว่าค่ะ
เรียกพี่ผมอีตาอัลเฟรดก็ได้
เฉยเหอะ
ทริสตั้นล่ะ
ออกไปสัญจรตามนิสัย
คืนนี้จะอยู่บ้านต้อนรับน้องชาย
ไม่งั้นต้องแถลงเหตุผล
เชิญ
การเดินทางราบรื่นดีมั้ย
หล่อนเป็นคนน่ารักมาก
แต่ฉันเกรงว่าการสูญเสียพ่อแม่ไป
จะทำให้หล่อนเปราะบางมากๆ
ฉันคิดว่าหล่อนรู้สึกเดียวดายมาก
แต่หล่อนพบครอบครัวใหม่แล้วใช่มั้ย
เยอรมันจะก่อความวุ่นวายในโครเอเชีย
ผดุงความยุติธรรมโลกอารยธรรมทั้งมวล
คำว่าอารยธรรมไม่มีความหมายต่อ...
การเจรจาเรื่องความเป็นไปของโลก
แม่บอกคุณรันทดใจเรื่องปฏิรูปสังคม
คุณพูดราวกับว่าเป็นเชื้อโรค
เปล่า ผมเห็นด้วยกับคุณ
แม่คุณเล่าเรื่องวันสแต็บให้พัง
เขาเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่
อ๋อใช่ เขาเก็บหนังหัวศัตรูช่อนไว้
แต่อย่าตกใจ เขาอุทิศตัวให้พ่อแล้ว
ที่จริง อุทิศตัวให้แก่กันและกันมากกว่า
พูดอังกฤษได้มั้ย
สแต็บเหรอพูดอังกฤษ
เขาไม่ลดตัวพูดภาษานั้นหรอก
แต่ระวัง เขาเข้าใจภาษาอังกฤษดี
นั่นไงทริสตั้น
เขาให้อะไรนายกินน่ะ
ไม่มาก
- เหม็นสาบ - คิดถึงฉันใช่มั้ยล่ะ
- ยังเมาค้างอยู่เหรอ - เมาอยู่
น่ารักมั้ยล่ะ
คนนี้คือทริสตั้น
พูดภาษาอังกฤษได้มั้ย
ไอ้ตัวเหม็น
ยินดีทีได้พบ
หวังว่าคุณกับนายอัปลักษณ์นี่
คงมีความสุขตลอดไป
อย่าถือสาน้องผมนะ
สุนัขคุณสายพันธุ์ดีกว่าเขาด้วยช้ำ
นั่นห้องคุณแม่
น่าอยู่จัง
- ยินดีทีได้พบเธอ - เช่นกัน
แอนเจลิก้าอากูต้าอันไหน
อันนี้ไง
แอนเจลิก้าชูชานน่า
เธอคงจะเป็นอิชาเบลทูสินะ
ฉันพบคุณแม่คุณพ่อเธอแล้ว
- อายุเท่าไหร่จ้ะ - 13
13 เหรอ
ตอนฉันอายุ 13
ฉันถูกส่งเข้าโรงเรียนประจำแล้ว
เกลียดจะตาย
ให้ฉันช่วยนะ
คุณจะแต่งกับแชมมวลเหรอ
ใช่แล้วจ้ะเธอ
ฉันจะแต่งกับทริสตั้นละ
เราจะได้เป็นพี่น้องกัน
รู้จักกันแล้วเหรอ
อิชาเบลทูยอมให้ฉันช่วย
คุณจะพักก่อนมั้ย เดินทางมาเพลีย
ไม่เพลียเลยค่ะ ยังงี้สดชื่นกว่า
ธรรมชาติแบบนี้ ไม่คิดว่าจะได้เห็น
ของขวัญจากพระเจ้า
ถ้าหน้าหนาวรับรองไม่ใช่ของขวัญแน่
แชมมวลล่ะ
ในบ้าน พ่อคุณอยากคุยกับเขาตามลำพัง
คุณนี่ใจกว้างนะ
เปล่า มีความสุขน่ะ
เลิกทำตาหวานกับเธอแล้วมานี่
แชมมวลอยากรู้เรื่องวัวจากไชแอน
มานี่หน่อย
อย่าถือพ่อผมนะ
ท่านรู้สึกเป็นหนุ่มและมีอำนาจขึ้น
ถ้าปฏิบัติต่อเราเหมือนเป็นเด็กโง่ๆ
สำหรับพรคณานับ
ขอสรรเสริญนามพระองค์ เอเมน
ขอบคุณพ่อที่แก...
- เล่าเรื่องเวียนนาสิ - อะไรเหรอ
พระเจ้าไกเชอร์...
ไม่หยุดการบุกรุกอาณาจักรเชอร์เบีย
อย่าคุยเรื่องสงครามเลย
ชูชานน่าได้ยินว่าอังกฤษเตรียมทำสงคราม
เราติดอยู่ที่นี่ขณะที่โลกร้อนเป็นไฟ
ขอบคุณพระเจ้า
พ่อคงไม่อยากให้เราเลี่ยงหน้าที่นะ
พ่อน่ะเหรอ
แต่พ่อครับ...
ขอโทษค่ะที่ลงมาช้า
ฉันจัดกระเป๋าดีเกินจนหาอะไรไม่พบ
ขอบคุณค่ะ
- หนูทาน... - คุณทานนี่หน่อย..
อิชาเบลที่รัก
แปลกดีมีผู้หญิงศึกษาสูงในบ้านอีกค้รัง
ฉันเมาหัวไปหมดเลย
การมีลูกชายทั้ง 3 อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน
ทำให้ฉันเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
ขอบคุณพระเจ้า
เฮ้ สแต็บ เพื่อนแกมาแล้วละ
พนันกันเหรียญนึงว่าเขาต้องจับได้
เอาไปเลย
เก่งมาก
พวกนายยังกะไอศกรีมโคนแน่ะ
นึกอยู่แล้วเชียว
ออมมือไว้หน่อย ชูชานน่า
อัลเฟรด เล่นต่อที ฉันจะคุยกับทริสตั้น
แกทำเสียชื่อผู้พันหมด
ตาเขียวเลย
เออ ฉันอัดมันกลับ
เขาทำฉันหัวปักหัวปำ
อย่างว่าล่ะ
เขามีความคิดกับทฤษฎีแล้วยัง...
อะไร
เปล่าหรอก
พี่จะปราบพยศม้ายังไง
เขาเป็นไง
แรงฤทธิ์พิศวาสน่ะสิ
- สาวบริสุทธิ์ - โธ่เอ๊ย ทริสตั้น
- แกเริ่มเองนะ - บริสุทธิ์ทั้งแท่งเลย
แกล่ะ
- ยังบริสุทธิ์อยู่ - จะรอจนแต่งงานหรือ
ว่างั้นนะ
ชูชานน่าคิดว่า...
เปล่า เราคงไม่รอ
แต่แกกลัวจะทำให้เขาไม่สมหวัง
แหม คิดว่างั้นนะ
ว่างั้น ฉันไม่รู้...
ฉันจะทำได้มั้ย
แชมมวล เชื่อฉันเถอะ
แกมีฝีมือทุกเรื่องที่แกจะทำ
แกต้องเก่งเรื่องบนเตียง
ทริสตั้นเดี๋ยวเถอะ
- เมียในอนาคตฉัน - แกไม่พันเขารึไง
ไม่
ฉันจะใช้ชีวิตร่วมกับเขา
ขอแนะนำให้แกพันเขา
- พิลึกคน - แกเริ่มต้นก่อนนี่
สวัสดีครับ
ทริสตั้นไปล่าสัตว์ เขาไม่ได้ทำแน่
อย่าเป็นห่วงเรื่องทริสตั้นเลย
คุณจอห์นที กับคุณเจมส์โอแบเนี่ยน
เป็นเจ้าของร้านสรรพสินค้า
สวัสดีคุณจอห์นที
สวัสดีอัลเฟรด
เราตามหาชายคนหนึ่ง ชึ่งอาจอยู่ในบริเวณแถบนี้
ชื่อว่าทอม คัลเล่น
นี่รูปเหมือน
เขาทำอะไรผิด
คุณจำเขาได้มั้ย
จำได้สิ
เจอจนได้
นายคนนี้ผ่านมาที่นี่ 4-5 ปีเห็นจะได้
มาทำงานอยู่พักนึง
แล้วเดินทางไปชานฟรานชิสโก
ไปชื้อตั๋วเรือไปออสเตรเลีย
หรือฮ่องกง จำไม่ได้แฮะ
ลูกจำได้มั้ย
ฮ่องกง
ฮ่องกง ใช่
ต้องการตัวเขาด้วยเรื่องอะไร
นั่นเป็นส่วนตัวระหว่างเราครับ
เรื่องส่วนตัวเหรอ
คุณเป็นเจ้าหน้าทีไม่ใช่หรือ นายอำเภอ
สวัสดี
"มีเสียงขู่ฟ่อพังแล้วน่ากลัว"
"ทำให้ริคกี้ทิคกี้เทวีโดดถอยไป 2 ฟุต"
"แล้วนาคีมีพิษ"
"ก็ชูหัวขึ้นแผ่พังพานผงาด"
"งูเห่าตัวดำขลับ"
พ่ออ่านเรื่องอื่นให้พังก็ได้
เยอรมันบุกอาร์เมนเทียร์แล้ว
อังกฤษถูกล้อมในที่ราบต่ำเบลเยี่ยม
หนังสือพิมพ์นี่อาทิตย์นึงแล้ว
ใจเย็นๆ
ผมพูดเยอรมันคล่องน่าไปสมัครทหาร
เพื่อนำเหล่าเด็กหนุ่มไปให้เขาฆ่า
ลูกน้องพ่อต่างเทิดทูนพ่อ
ล้วนโง่เง่าเต่าตุ่นทุกคน
นี่คือจุดหักเหในประวัติศาสตร์
- จะปล่อยให้... - อะไร
เราไม่มีส่วนร่วมด้วยไม่ได้
- พ่อเคยสอนว่า... - ให้ใช้ความคิดต่างหาก
และปกป้องของๆ เรา
ใช่ ของๆ เรา
เราเสียญาติ 2 คนเรียบร้อยแล้ว
อย่าพูดยังงี้เหมือนพ่อไม่เคยเห็นสงคราม
ไม่ใช่สงครามอย่างนี้
เขาพูดถึงสงครามกลางเมืองและในอินเดีย
เป็นวิธีการขายหนังสือพิมพ์
ไม่ใช่สงครามอินเดีย
เรากำลังรบกับการรุกอย่างโจ่งแจ้ง
ห้ามพูดเรื่องสงครามในบ้านนี้
ขอโทษทีชูชานน่า
ผมจะไปเกณฑ์ทหารที่คานาดา
ผมจะไปกับน้อง
ขอโทษทีนะ
ผมจะคุยกับคุณคืนนี้อยู่เชียว
คุณคงเข้าใจ มันเป็นเกียรติยศของผู้ชาย
อะไรน่ะ
หนังสือที่คุณพ่อเขียนเอาไว้
เพื่อพยายามเกลี้ยกล่อมรัฐบาล...
ให้เปลี่ยนนโยบาย
เรื่องอินเดียนแดงในดาโกต้า
แชมมวลไม่เปลี่ยนใจแน่
เปลี่ยนให้เขาสิ
เกิดอะไรขึ้นกับท่านคะ
พ่อบอกว่าแม่ไม่เคยชอบที่นี่
ผมว่าท่านนับถือความคิดของแต่ละฝ่าย
อย่าให้เขาไปได้มั้ย
ผมจะดูแลเขาเอง
14 ตุลาคม 1914
อิชาเบลที่รัก
วันนี้ลูกเราจากบ้านไป
ป้องกันอังกฤษที่เขาไม่เคยเห็น
ฉันไม่สามารถยับยั้งเขาได้
ฉันพยายามปกป้องลูกๆ
จากความบ้าคลั่ง...
แต่เขากลับจะไปค้นหามัน
ระวังตัวนะ
ไม่จำเป็นต้องไปนี่
อัลเฟรด
ลาก่อน
อย่ากังวล พ่อ
ดูแลตัวเองล่ะ
ผมจะเอาหมวกไกเชอร์มาฝาก
เอาตัวเองกลับมา พ่อดีใจมากกว่า
ดูแลแชมมวลให้ด้วย
อยู่แล้ว
ผู้พันสั่งผมว่า
"จงขี่ม้าไปส่งที่คัลการี่"
"นำม้ากลับมา"
"โง่เขลา" ท่านเรียกลูกๆ อย่างนัน้
"โง่เขลา"
"ผู้พันไม่ยอมให้ลูกๆ ขี่ม้า"
"โทรมๆ ไปสงคราม"
"ไม่ว่าจะโง่เขลาแค่ไหน"
ไปกินกับเขากัน
เอาจานมา
เขาจะกลับมา
กินด้วยคนนะ
นั่งลง
ในนั้นรู้สึกเหงาๆ
นั่งนี่
ชื่ออะไรน่ะ
เลดี้ค่ะ
เลดี้ของทริสตั้น
ในนิยายเลดี้ของทริสตั้นชื่อไอโชลด์
- แกรู้นี่ว่าไอโชลด์คือใคร - ไม่รู้
เด็คเกอร์ ลูกสาวแกต้องมีการศึกษา
เขาอ่านออกเขียนได้นี่
โรงเรียนอาจจะไม่เหมาะกับเขา
ฉันจะสอนเขาเอง
ฉันช่วยนะคะ
ฉันจะสอนประวัติศาสตร์นับเลข
ถ้าแกอนุญาต เด็คเกอร์
แล้วเธอด้วย เพ็ท
เธอคิดว่าไง
การศึกษาจะช่วยอะไรให้เขา
จะรวยขึ้น มีชีวิตที่ดีขึ้นน่ะสิ
เขาเป็นลูกครึ่งนะ
ไม่ใช่ในบ้านนี้
ทริสตั้นเรียกหนูว่าลูกครึ่ง
ทริสตั้นเรียกแกว่าลูกครึ่ง
เขาบอกว่าหนูครึ่งตุ่นครึ่งเหยี่ยว
หลังเสร็จงานบ้านนะ
แด่เราทั้งผอง
แด่ท่านครับ
กับคุณ
กับพวกผู้ชาย
พวกผู้ชาย
ทริสตั้นกลับไปหน่วยพี่เถอะ
พวกนั้นน่าเบื่อ
พี่ให้แกระวังหลังให้ดีกว่า
3 กุมภาพันธ์ 1915
ชูชานน่าที่รัก
ความโหดร้ายของที่นี่พรรณนาไม่ถูก
ไม่เหมือนกับที่ผมคิดไว้เลย
รักษาระยะไว้
คืนนี้ ผมสวดส่งวิญญาณผู้ที่ตาย
อย่างทารุณและกล้าหาญ
ผมได้ภาวนาให้แก่ชัยชนะของตนเอง
ผิดมั้ยที่ผมอยากได้เกียรติยศชื่อเสียง
ในการสู้รบอย่างที่พ่อได้รับ
พี่ชายผมดูแลผมอย่างใกล้ชิด
ทำให้ผมชวดโอกาสนั้นแน่ๆ
อัลเฟรด เป็นไรรึเปล่า
ปั๊ดโธ่เอ๊ย
- แกถูกยิง - แค่ถากๆ เอง
ชูชานน่า ผมเพิ่งรู้ว่า
พ่อผมพูดถูก ผมมันไร้เดียงสา
- ปล่อยฉันนะโธ่เว้ย - หมอบลง
เราก็มอบร่างให้พระเจ้า
เราเข้าสงครามอย่างทรงเกียรติ
มั่นอกมั่นใจ
นามพระองค์ติดปากเรา
- เราถูกตรึงไว้ - รอก่อน
- เข้าไปล่ะ - วางเขาลง
ค่อยยังชั่ว
ชูชานน่า
ผมภาวนาไม่ให้สิ้นหวัง
แต่รู้สึกว่ายิ่งนานไป
เกียรติศักดิ์มนุษย์กำลังแตกสลาย
บาดแผลของอัลเฟรดคงจะหาย
แต่เขากับทริสตั้นรู้สึกห่างเหินกัน...
ออกไป
อย่างที่ผมไม่มีทางเข้าใจ
ผมคิดถึงคุณมากกว่าที่คุณคิด
คุณคนเดียวที่สะอาดเยือกเย็นและบริสุทธิ์
ผมหลับตาก็คิดถึงแต่คุณ
เสียดายที่เราเชื่อคนอื่นให้คอยจนแต่ง
ผมเสียดายที่เราจากกันก่อนอยู่ร่วม
อย่างที่เราวางแผนไว้ สุดที่รัก
กรุณาอยู่ทีไร่แล้วคอยผมด้วย
อย่าให้พ่อเป็นกังวล
ผมรู้ว่าพระเจ้าปราณีปกป้องผม
ด้วยการช่วยเหลือจากทริสตั้น
เขาไม่ได้มานี่เพื่อร่วมรบกับเยอรมัน
มากกว่าเป็นพี่เลี้ยงผม
รักษาตัวด้วย ที่รัก
แชมมวลของคุณ
ฉันแปลไอ้นี่ก่อนออกลาดตระเวนคืนนี้
อัลเฟรดอยากพบน้องแน่ะ
ฉันจะไป
ไปเลย
แชมมวลล่ะ
กำลังแปลข่าว เดี๋ยวคงมา
แม่โว๊ยอร่อยจังเลย
- ไวน์มั้ย - เก็บชะเถอะ
- เขาลือกันว่าพี่จะได้เหรียญ - เออ
แล้วส่งตัวกลับบ้านด้วย
ดีใจด้วยนะ
พี่เป็นทหาร ควรอยู่กับลูกน้อง
เลอะเทอะ
ที่ยังเหลืออยู่น่ะ
เขาเอาแม็คเคนชี่มา ขาเขาแย่มาก
เขาบอกว่า...
อะไรเหรอ
เขาว่าไงก็บอกมาสิ
น้องชายคุณอาสาทำหน้าที่แทนเขา
ออกไปลาดตระเวน
ตายโหงผี ฉันสั่งให้แกอยู่กับเขา
แชมมวล
ทริสตั้น
ทางนี้
ฉันมองไม่เห็น
ฉันขยับไม่ได้
พี่มาแล้ว
อย่า
พี่มาแล้ว
พี่มาแล้ว ไม่เป็นไรนะ
แข็งใจเอาไว้
เราจะกลับบ้านกัน
พ่อแก้วแม่แก้ว ไม่
พระเจ้าเฮงชวย
โอ้ พระเจ้าเฮงชวย
ทริสตั้น พี่เอง
20 มีนาคม 1915
คุณพ่อและชูชานน่า
ผมถูกปลดประจำการจากกองทัพ
แต่ยังไม่อยากกลับบ้าน
ผมจะเขียนถึงปู่ลัดโลว์คอร์นวอลล์
เพื่อขอให้ท่านพาผมออกทะเลด้วย
สำหรับแชมมวลที่รักของเรา
ผมส่งกลับมาได้แค่หัวใจเขา
อัลเฟรดจะนำกลับมา
พ่อจะฝังเขาในหุบผากล่อง
ที่เขาเคยวาดรูปนกนั่น
ลูกพ่อ
ทริสตั้น
เขาเป็นเด็กดีที่สุดในครอบครัวเรา
ใช่มั้ย
กู๊ดไนท์
กู๊ดไนท์พ่อ
สิ่งที่คุณเห็นก่อนแชมมวลไปน่ะ
โอ๊ย ขอร้อง ๆ ๆ อย่า
เปล่า ฉันอยากจะพูด
แชมมวลเท่านั้นที่ฉันรัก
ก็ดี
สักวันทริสตั้นจะกลับมา
คุณพ่อคงดีใจมาก
ชูชานน่าจะกลับบอสตั้นรถไฟเที่ยวเช้า
แต่ลมหนาวพัดมาตลอด 3 วัน
ทำให้หิมะท่วมราง
ผู้พันขอให้เธออยู่ต่อจนฤดูใบไม้ผลิ
บ้านแสนจะว่าง ท่านบอก
นี่ยังเป็นบ้านเธออยู่ ท่านบอก
ท่านน่าจะปล่อยเธอไป
แต่ท่านจะรู้ได้ไงว่าอะไรเกิดขึ้น
โทษเธอไม่ได้
ที่ปล่อยให้น้ำกัดเชาะก้อนหินจนแตก
ต้องโทษความผิดของน้ำ
เมื่อก้อนหินนั้นแตก
คุณก็รู้ว่าผม...
ผมรักแชมมวลมากแค่ไหน
ผมคิดว่า...
คือว่า...
เป็นการเคารพเขา ผมอยากพูดที่นี่
ผมคิดว่าคุณคงรู้
ผมรักคุณ
ตั้งแต่นาทีแรกที่เห็นหน้า
เหมือนนวนิยาย
คงมีจินตนาการด้านโรแมนติค
จากแม่แน่ๆ เลย
คุณไม่ช่วยทำให้มันง่ายขึ้นแก่ผม
ขอโทษ
ยังพอมีหวังมั้ยที่คุณจะรักตอบผม
ไม่ใช่แบบคุณรักแชมมวลแน่ๆ...
แต่มากพอจะ...ชูชานน่า....
เรามาร้อยชีวิตเข้าด้วยกัน
อย่างมีความสุข
ไม่ได้ล่ะมั้ง
เสียงเหมือนไม่แน่ใจ ยังพอมีหวัง
ฉันกลัวจะทำให้คุณเจ็บ อัลเฟรด
ปล่อยให้ผมเป็นคนตัดสินดีกว่า
ฉันไม่ได้ทำหักแต่ฉันจะช่อมให้
ฉันจะใส่ล้อนี่เข้าที่และถอดเองได้
ไปงีบชะเถอะ
เขามา
ผู้พัน
ว่าไง
ดูสิ
ผมจะเข้าไปในเมือง ถ้าคุณอยาก...
ถึงบ้านแล้วลูก
ผมช่วยเขาไว้ไม่ได้
ค่ะช่วยไม่ได้
ผมช่วยเขาไม่ได้
ไม่เป็นไรหรอก
วันนี้ขี่สนุกมั้ย
ขอโทษฮะพ่อ
ทริสตั้น ขอร้อง
เมื่อไหร่แกจะแต่งงาน
ตอนเช้า
ให้ตายสิ
แกต้องแต่งกับเขา
เพื่อให้เขาเป็นผู้หญิงดีหรือไง
เออ
ให้ตกนรกสิวะเอ้า
ฉันจะแต่งกับเขาถ้าเขายอม
ถ้าเขายอมแกหรือ
แกรักเขาหรือเปล่า
หรือแกล้งใช้เขายั่วให้ฉันโกรธ
ฉันเปล่าทำ
แล้วกับแชมมวลล่ะ
แชมมวล
แกบอกมาชะดีๆ
เราทุกคนรักแชมมวล เขาตายแล้ว
เลยทำให้แกสบายใช่มั้ย
เพราะพี่รักเธอ ฉันยกโทษให้พี่ค้รังนึง
ขืนพูดอีกค้รังขาดจากพี่น้องกัน
ค้รังเดียว
แกทำความสุขให้เขาไม่ได้
จะลองดู
ล้มเหลวแน่
ผมจะไปจากที่นี่วันนี้
ผมขอให้คุณทั้ง 2 จงมีความสุข
ลาก่อน
โชคดีนะ
7 กันยายน 1915
กราบเท้าคุณแม่
ผมคิดว่าผมพบที่ของผมในโลกนี้แล้ว
เฮเลน่ากลายเป็นเมืองทันสมัยชั่วข้ามคืน
เบ่งบานด้วยพลังและชีวิตชีวาในยุคเรา
ผมรู้สึกกระปีร้กระเปร่า
ที่นี่เปิดโอกาสให้แก่ทุกคน
ที่อุทิศตนให้แก่งานหนัก
ขณะนี้ ผมมีความเชื่อเรื่อง
ความชื่อสัตย์และค้าขายยุติธรรม
และผมจะเรียกว่าเป็นอิทธิพล...เพื่อนผม
พวกเขามุ่งมั่นที่จะเห็น เมืองนี้เจริญเหมือนผม
แม่ ขอบคุณที่เขียนจดหมายมา
แม่รู้ความหวังของผม
แม่เข้าใจความผิดหวังของผม
เป็นเครื่องปลอบใจผม
ทุกคืนผมภาวนาให้พ้าดินอภัยให้ทริสตั้น
แม่คงเข้าใจนะครับ
ลูกรักของแม่ อัลเฟรด
อย่าดิ้นๆ
ไอ้บ้าเอ๊ย
บ้าที่สุด
ถ้าเรามีลูกชาย
จะตั้งชื่อว่าแชมมวล
ถ้ามีลูกผู้หญิง อิชาเบล
ฉันยังรักเธอนะ
เธอคงทรมานฉันเพราะรู้ว่าฉันรักเธอมาก
ทริสตั้น
เปล่าหรอก
แม่แก...
บอกอัลเฟรดคบกับพี่น้องโอแบเนี่ยน
เขาไปได้ดี
เขาไปไหนก็ได้ดีเสมอแหละ
นอกจากอยู่ที่นี่
ความผิดผม
พ่อไม่ได้พูดนะ
ช่วยแชมมวลยังไม่ได้เลย
อย่าพูดยังงั้น อยู่ในมือพระเจ้า
งั้นเหรอ
ลูกวัวตายในหุบเขาแคมมัส ฝีมือหมีนั่น
หมีฉันเหรอ
จัดการชะ
แน่นอนอยู่แล้ว
ไม่รู้ว่าทำไมทริสตั้น
ถึงไม่ฆ่าหมีชราตัวนั้น
โบราณว่าไว้
"คนกับสัตว์หลั่งเลือดให้กันและกัน"
"จะเป็นหนึ่งเดียวกัน"
ผมบอกเบียร์ 4 คุณแช็คเติ้ลเบน
แต่ผมบอกโนอินเดียน
เขามีอารยธรรมนะ
- รินเบียร์ให้เขา - อย่าเข้ามาเอี่ยวลูก
- พ่อฉันบอก 4 - เขาได้ยิน
เรากำลังปรับความเข้าใจกัน
รินเบียร์ให้เขา
อย่ายุ่งกับเรา บอกว่าอย่ายุ่ง
โธ่เอ๊ย
แกนี่โง่จริง
ไปสู้กับคนที่หนักกว่าแกไงไหว
เขากำลังหาอาวุธอยู่
ถูกต้องมั้ย
เพื่อผ่ากบาลแกแล้วควักตับไตไส้พุง
ไปให้พ้น
ผมขอเบียร์ 4...เดี๋ยวนี้
เจ้าของบาร์ไม่ให้บริการอินเดียนแดง
ถอยไป
เห็นชายผู้นี้แล้ว...ใช่มั้ย
ชื่อของเขาวันสแต็บ
เขาเป็นผู้อาวุโสของเผ่า
เคยถลกหนังหัวศัตรูมาแล้ว
เขาเป็นเพื่อนเรา
กำลังคอแห้ง
ผมว่าเป็นเสียงหมีทีได้ยินจากตัวเขา
คำรามในที่อันสงบสงัด
เธอจะไม่กล่าวคำอำลาหน่อยหรือไง
เธอจะไปนานแค่ไหน
ไม่นาน 2-3 เดือน
มันจะดีขึ้นสำหรับเธอ
ถ้าเรามีลูก
หรือถ้าฉันท้อง เธอยังจะไปมั้ย
ไป
ขอโอกาสให้ฉันสักค้รัง
อย่าดีกว่า
มองฉันสิ
ขอร้อง มองฉันหน่อย
ฉันจะรอเธอ
ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
ฉันจะรอเธอชั่วนิรันดร์
เขาจะกลับมามั้ย
ไม่รู้สิ
สแต็บบอกว่ามา
20 เมษายน 1918
ทริสตั้นที่รัก
นี่ก็หลายเดือนแล้วไม่ส่งข่าวมาบ้าง
สิ่งที่ทำให้เรารู้ว่าเธอมีชีวิต
คือของที่เธอส่งมาจากนิวกินี
ที่สลักไว้ด้วยอักษรแปลกๆ
และบรรจุสิ่งที่ดูเหมือนกำไลคนท้องถิ่น
ฉันเหมาเอาเองว่าเธอคงให้ฉัน
อาจจะไม่ใช่
เธอยังสนใจเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่มั้ย
ราคาปศุสัตว์ตกต่ำลง
ฤดูหนาวรู้สึกไม่อยากจะจบ
ทำไมไม่เขียนมา
เธอจะไม่กลับมาแล้วไม่กล้าบอกฉัน
อัลเฟรดก้าวหน้าไปเรื่อยๆ
ธุรกิจการเงินเขาขยายไปถึงชิคาโก้
ฉันไม่ได้หลอกนะ
เขาให้อิชาเบลทูเข้าเรียนประจำที่ชิคาโก้
แต่แกยืนกรานจะไม่ทิ้งไร่
ฉันคิดว่าแกคงรอเธอเหมือนกัน
ทริสตั้น ฉันไม่รู้จะส่งจดหมายไปทีไหน
และไม่แน่ใจเธออยากได้รับหรือไม่
ฉันเขียนเพื่อปลอบใจตัวเอง
ฉันจะช่อนมันไว้
เป็นสิ่งทีไม่พูดและไม่ทำระหว่างเรา
12 ธันวาคม 1919
ชูชานน่าที่รัก
ฉันกลายเป็นนายพราน
บอกวันสแต็บที่นี่มีสัตว์มากมาย
ทีไม่มีในหนังสือ
ฉันฆ่ามันไม่เหลือหลอ
ชูชานน่า
สัมพันธ์เราตายแล้ว
เหมือนที่ฉันตาย
แต่งกับคนอื่นเถอะ
ดูเหมือนจะมีคนมาเยี่ยม
ผมมาขอพรจากพ่อ
พร
พวกสุภาพบุรุษเหล่านี้
กับอีกหลายๆ คนใช่มั้ยล่ะ
ยุให้ผมเปิดตัวชะที
เปิดตัวทำอะไร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เราคิดว่าบุตรชายท่านมีคุณค่ามาก
พวกท่านหวังอะไรจากการนี้
ขอประทานโทษครับ
ผมพูดชัดเจน พวกคุณหวังอะไร
ผมไม่คิดว่าท่านเหล่านี้จะ...
แกเคยถามตัวเองบ้างมั้ย
หรือแกเชื่อว่าพวกเขาสนับสนุนแก
ด้วยเจตนาที่รักชาติและเห็นแกมีคุณค่า
พ่อลืมแล้วมั้ง ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้ว
สภาผู้แทน...
ผู้แทนคือรัฐบาล ผมเคยทำงานรัฐบาล
ประเด็นอยู่ที่ว่า...
อินเดียนแดง
อินเดียนแดงเป็นประเด็นในสมัยโน้น
ไม่มีอะไรจะวิปลาสไปกว่า
การยิงเด็กทิ้งด้วยกระสุนปืน
คนทั้งหมู่บ้านถูกฆ่าขณะหลับ
คือมติของรัฐบาลในประเด็นนั้น
ผมไม่เห็นว่าการทำเช่นนั้นมันเพิ่มพูน
สติปัญญา สามัญสำนึกหรือมนุษยธรรม
ท่านทั้งหลาย...
พ่อผม ชึ่งผมเคารพอย่างสูง
กล่าวว่ารัฐบาลขาดทั้ง สติปัญญาและมนุษยธรรม
ผมเห็นว่าเป็นหน้าที่ผมในฐานะลูกพ่อ
นำสติปัญญากับมนุษยธรรม
สู่สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
ขอบคุณครับสำหรับคำอวยพร
กลับกันเถอะเรา
พวกคุณไปรอผมอยู่ที่รถ
ได้เลยครับ
เป็นอะไรไปน่ะ
"สัมพันธ์เราตายแล้วเหมือนที่ฉันตาย แต่งกับคนอื่นเถอะ"
ผมจะพูดไงดี
ทริสตั้นมักจะเถื่อนแบบนี้เสมอ
คุณรักเขาแบบนั้นนี่
จริงเหรอ
นั่นน่ะสินะ
เขารักคุณนะ
เขาเป็นเมียน้องชายแกนะ
ใช่
พ่ออย่าลืมเตือนเขาก็แล้วกัน
เขาไม่ได้อยู่แก้ตัว
ไม่ ผมเห็นแต่พ่อที่คอยแก้ตัวให้เขา
ถึงแม้เขาจะทอดทิ้งเธอกับพ่อ
ยังมีคนอื่นๆ อีกที่เขาทอดทิ้ง
ไอ้สารเลว
แกอย่าโทษลูกฉันที่แชมมวลตาย
แชมมวลเลือกเป็นทหารและต้องตาย
ถูกส่งไปสังหารโดยพวกกาฝาก
ในรัฐบาลอย่างแก
ขอให้แกจงฉิบหาย
ไอ้อัปรีย์
แกก็เหมือนกัน
พ่อหุบปาก อย่าเอาเธอมาเกี่ยว
ออกไปจากบ้านฉันและแผ่นดินฉัน
ทำไม ผมอยากรับใช้ชาติอย่างพ่อ
หรือเพราะ....เหมือนพ่อ...
ที่รักผู้หญิงทีไม่ได้รักผม
มันล่อลวงเธอแล้วทิ้ง ลูกรักของพ่อ
อัลเฟรดขอทีเถอะ
ผมรักเธอ
ยังมั่นคงในรักนั้น
มันขโมยเธอไปจากผม
ความจริงคือ...
มันขโมยเธอจากแชมมวลก่อนไปรบ
พระเจ้าเป็นพยานฉันจะฆ่าแก
เอ้า
อ่านจดหมายทริสตั้นลูกรักชะ
คุณสมควรที่จะมีความสุข
ตอนดึกคืนนั้น
เราพบผู้พันอยู่บนพื้นข้างเตาที่ดับ
ขยับเขยื้อนตัวไม่ได้
ผมหงอกทั้งหัวชั่วข้ามคืน
กลายเป็นคนชราไป
หลังจากนั้น ทริสตั้นไม่ส่ง จม.อีก
ผ่านไปปีแล้วปีเล่า
เราได้ข่าวมีคนเห็นเขาบนเรือ
แล่นในแม่น้ำทีไม่มีคนขาวเข้าไปมาก่อน
มีเรื่องราวเล่าขาน
เรื่องแปลกๆ
จากนั้น อีกหลายปี
ไม่มีข่าวคราว
เขาหายไปจากเรา
รู้เพียงแค่นั้น
ทุกๆ ปี
ในเดือนใบไม้ร่วง
ผมฝันว่าเสียงหมีในกายเขา
เงียบลงไปแล้ว
และทริสตั้นอาจมีชีวิตในโลกอีกค้รัง
แต่แล้วฤดูหนาวก็ย่างเข้ามา
ตามด้วยฤดูใบไม้ผลิ
เขายังสาบสูญ
เขาทำอะไรน่ะ
ทริสตั้น
ม้านี่พยศจังเลย ฉันยกให้
ขอต้อนรับกลับบ้าน
ตาแก่ของฉันล่ะ
พ่ออยู่ไหน
เส้นเลือดอุดตันหลายปีก่อน
ตอนนี้พูดไม่ได้
หวัดดีฮะพ่อ
ท่านอยากจะฉลอง
"พ่อดีใจ"
ผมก็ดีใจฮะ
พ่อฮะ นี่ของพ่อ
"พันเอกวิลเลียมลัดโลว์จากลูกทริสตั้น"
ไม่รู้สิ
สแต็บ นี่เขี้ยวหมูตันจากฝีมือนักรบชวา
เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหมือนกัน
ฉันมีอย่างอื่นอีกสำหรับแม่
ลิตเติ้ลอิชชี่และชูชานน่า
มีอะไร
บอกเขา
อัลเฟรดกับคุณชูชานน่า
แต่งงานกันหลายปีมาแล้ว
พี่ชายคุณตอนนี้เป็น สส.
มีบ้านหลังเบ้อเริ่มอยู่ที่เฮเลน่า
ก็สมควรอยู่แล้ว
ราคาวัวตกหลังสงครามสงบ
ผู้พันรู้สึกไม่สู้สนใจนัก
ท่านสูญเสียทุกสิ่งที่ท่านมี
เราจะเอาคืนมา เลี้ยงม้า
หรืออะไรที่เราทำได้
เราจะเอาคืน
ท่านบอกอัลเฟรดออกเสียงให้โวลสเต็ด
งั้นเหรอ
ให้ค้าเหล้าเถื่อนงั้นสิ
เงินดีนะ ถ้ารู้ทางหนีทีไล่
ช่างหัวรัฐบาลมัน
ช่างหัวมัน
ช่างมัน
ช่างหัวรัฐบาลมัน
ชั่วนิรันดร์เป็นเรื่องนานไป ทริสตั้น
ฉันรู้
เอ้า
ฉันไม่ต้องการอีกแล้ว
เขาว่ากันว่า...
มันเป็นของขลัง
ปกป้องคนที่สวมเอาไว้
เก็บไว้
ไม่อยากพบอัลเฟรดเหรอ
ฉันว่าอย่าพบกันจะดีกว่า
ฝากทักเขาด้วย
และ...
ยินดีกับเขาด้วย
มันชอบคุณ
ขอต้อนรับกลับบ้าน
อิชาเบล
ฉันยกมันให้คุณ
ฉันมีอะไรจะให้เธอ
ฉันเอากลับมา
ได้จากเลอราเพ็ทตร้า
- อยู่ใน... - ครีท
- ใช่ - ฉันรู้ว่าอยู่ทีไหน
พ่อคุณสอนประวัติศาสตร์ยุโรปให้
เด็กหญิงตัวน้อย...ฉันใช่มั้ย
ขอบคุณทริสตั้น
แล้วเจอกัน
ไม่ต้องชะลอแสต็บ
ในช่วงนั้น
ทริสตั้นเข้าสู่ความสงบในชีวิต
หมีในร่างเขากำลังหลับ
ยากที่จะบอกว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เวลาผ่านไป
เรารู้สึกปลอดภัยเร็วเกินไป
ได้ยินข่าวแปลกๆ แฮะ
ทริสตั้น
กลับมา
ค่ะ ฉันรู้
เธอรู้
รู้ได้ไง
ฉันพบเขา
เธอจะบอกว่ามันหน้าด้าน
มาหาเธอถึงที่นี่เชียวเหรอ
เขามาหาเธอ แต่กลัวคุณหัวเสีย
เขาคิดถูก
เขาว่าไงบ้าง
เขาฝากทักทาย
กับแสดงความยินดีด้วย
ฉันนี่เหลวไหล
เขาบอกข่าวกับเธอใช่มั้ย
แล้วไง
เธอคิดว่าไงจ้ะ
ไม่เอาน่า มันไม่เอาไหน
แต่งงานกับอิชาเบลทู
หล่อนเสมือนน้องสาวเราแท้ๆ
อายุสักเท่าไหร่นะ 19 มั้ง
20
นึกไม่ออก ทำไมเด็คเกอร์ ถึงยินยอมพร้อมใจด้วย
เขาคงคิดถึงความสุขของลูกสาวมั้ง
ความสุข...
กับทริสตั้นน่ะรึ
เธอรู้ดีว่า ไม่สามารถหวังอะไรจากเขาได้
แหม ฉันไม่ใช่อิชาเบลทูนะ
2 มิถุนายน 1921
ทริสตั้นที่รัก
ฉันยินดีในข่าวการสมรสเธอ
พ่อของเธอคงมีความสุขมาก
อิชาเบลทูเสมือนลูกสาวท่าน
ถึงกับตั้งชื่อให้ตามแม่คุณ
รู้สึกมันมีความหมายนัยๆ ใช่มั้ย
ในที่สุด
แชมมวล เด็คเกอร์ ลัดโลว์
ทริสตั้นที่รัก
เรายินดีทีได้ข่าวเธอมีลูกชาย
เราหวังจะมีลูกบ้างแต่คงสิ้นหวัง
ฉันรู้อัลเฟรดคิดถึงเธอบ่อย
ฉันคอยวันที่เราพบกันพร้อมหน้าอีก
ลูกเธอมีชื่อที่สมควรภาคภูมิใจ
ฉันรู้ว่าเขาจะดีสมชื่อนั้น
ฝากความรักถึงอิชาเบลทูด้วย
กับบิดาคุณและคนอื่นๆ
คิดถึงเสมอ
ชูชานน่า
สวัสดีท่านทั้งหลาย
เราขอคุยกับคุณชัก 2-3 เรื่อง
ได้เลย
คุณรู้อยู่เต็มอกแล้วว่า...
เราจำหน่ายสุราในแถบนี้
คุณเข้ามาในฐานะผู้ค้า
มือสมัครเล่นว่างั้นเถอะ แต่...
ระยะหลังสินค้าคุณเพิ่มจำนวนขึ้น
ความอดกลั้นผมใกล้จะหมดแล้ว
ดังนั้นคราวหน้าถ้าเข้าในทางเรา
จะเป็นค้รังสุดท้าย
ขอโทษนะ
ขอบคุณที่ตักเตือน
คงสงสัยว่าทำไมยังรอดอยู่ได้
เพราะพี่ชายคุณดันเป็นสส.
ก็เท่านั้น เท่านั้นแหละ
เค็นเน็ท โธมัส ลุย
ฮัลโหลอัลเฟรด
ฮัลโหลทริสตั้น
นี่ใครกันเอ่ย
นี่คือแชมมวล
สวยจังเลยนะ
ขอดูหน่อย
หวัดดีฮะ
เลดี้นี่ใครฮะ
ฉันป้าชูชานน่าจ้ะ
ป้ารู้จักอาแชมมวลที่ตายในสงคราม
หน้าตาคล้ายๆ กันนะ
คุณปู่ก็ว่างั้นฮะ
เขากล้าหาญมาก
และเก่งด้วย
คุณปู่ก็ว่างั้นฮะ
ปู่บอกโตขึ้นจะให้ปืนอาแชมมวลกับผม
คุณป้าจะไปดูมั้ย
ป้าจะแวะ...
ไปดูจ้ะ
หน้าตาเข้าท่านี่
นั่นสิ
พ่อเป็นไงบ้าง
ก็ดีเท่าที่จะดีได้แหละ
พี่อยาก...
ขอโทษที่มาขัดจังหวะ
อัลเฟรด ถึงเวลาปราศรัยแล้ว
ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
แล้วค่อยพบกันใหม่
ก็ดีเหมือนกัน
นั่นอะไร
ไปตามนายอำเภอมา
โขยกเขยกดีจัง ตา
ให้ตายสิ
เราได้รับข่าวว่าคุณขนสินค้า
ที่ละเมิดบทบัญญัติโวลสเตท
ถ้าหมายถึงวิสกี้ไอริชสำหรับพ่อผม
มอบมันให้ผม
พ่อผมก็ผิดหวังน่ะสิ
จับกดไว้
ออกไปจากนี่กันเถอะ
มีชองจดหมายในกระเป๋ามัน
ไปเถอะน่า
พี่ชายฉัน...
บอกแก...
ให้หลีกทางของเรา
ยกเขาไปไว้ในรถ
พ่อไม่อยากเห็นหน้ามัน
พี่เสียใจ เสียใจมากๆ
พ่อยังไม่อยากเห็นหน้าพี่อีกหรือ
พ่อโทษรัฐบาลในการตายของอิชาเบล
เรามีอะไรต้องคุยกันหน่อย
เจ้าหน้าที่ที่แกอัด...
บาดเจ็บสาหัส
ถึงแม้ทุกคนจะเข้าใจ
แต่แกต้องยอมสารภาพผิด
ขัง 30 วัน
แล้วไอ้คนที่ยิงปืนนั่นล่ะ
เขาถูก...
ตำหนิไปแล้ว
พี่น้องโอแบเนี่ยนล่ะ
ปล่อยไป
แกต้องปล่อยเลยตามเลย
มันเป็นอุบัติเหตุที่น่าเศร้ามาก
พังพี่นะ
ปล่อยไปเลยตามเลยเถอะ
แกรับมือเขาไม่ไหวหรอก
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
เสียใจด้วยนะ
เราต่างก็รักเขา
สบายดีเหรอ
สบายดี
เราไม่เคยมาเยี่ยมเธอ
วันก่อนฉันไปแสดงสุนทรพจน์
งั้นเหรอ
งานสาธารณะค้รังแรกของฉัน
มันเป็น...
การรับผิดชอบของผู้หญิงใน...
ดีใจทีได้พบ
ขอโทษที
บางค้รังฉันยังฝันว่า...
เป็นแม่ของลูกๆ เธอ
ฉันอยากให้เขาตาย
แม้แต่แชมมวล ฉันก็เคยอยากให้ตาย
เธอไม่เกี่ยวกับที่แชมมวลตาย
และไม่เกี่ยวกับที่อิชาเบลตายด้วย
งั้นเหรอ
กลับบ้านไป
กลับไปหาอัลเฟรด
คุณนาย ลัดโลว์
ไปไหนมา
ไปเดินเล่นข้างนอก ฉันอยากเดิน
มาทำอะไรที่บ้าน
เธอไม่ไปตามที่หมอนัด
เธอไม่อยู่บ้าน ฉันเลย...
ฉันรู้สึกเพลียมาก
ฉันไปนอนก่อนนะ
แกชนะใจเธอ
ฉันจะพาเธอกลับบ้าน
อัลเฟรด
ฉันทำตามกติกา
คน พระเจ้า
และแก...
ไม่ยอมเล่นตามกฎ
แต่ใครๆ ต่างรุมรักแก
แชมมวล
พ่อ
แม้แต่...เมียฉันเอง
ฉันขออยู่ตามลำพังกับเธอ
ตอนแชมมวลตาย
ตอนแชมมวลตาย ผมด่าพระเจ้า
ผมด่าทุกๆ คนหมดแม้แต่ตัวเอง
เปล่า
แกไม่ได้...
ด่า
พ่อไม่อนุญาต
ลูกไม่เลวร้าย
นี่เป็นปืนสุภาพบุรุษ
ถึงแม้จะเล็กแต่ก็มีอานุภาพสูง
เป็นสิ่งที่เธอต้องการตอนโตใช่มั้ย
แชมมวลมานี่
ไปชะ ไปกับเพ็ท
เพ็ทพาเข้าไปในบ้าน
เป็นเด็กน่ารักนะ
รู้มั้ยเราไม่ได้มานี่เพื่อจับแก
พาฉันไปในป่า ไม่อยากให้ลูกเห็น
ฉันไม่อยากให้ลูกเห็น
ลงมือเลย
ผู้พันลัดโลว์ครับผม
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ไม่น่าถามเลย
ไม่ต้องฉลาดก็รู้ว่ามันต้องมาฆ่าแก
อัลเฟรด
ขออะไรอย่าง...
ช่วยดูแลลูกๆ ฉันให้ด้วย
ช่วยดูแลแชมมวล
น้องเอ๋ย เป็นเกียรติอย่างสูง
ผมอยากถลกหนังหัวมันเหลือเกิน
แต่ผมไม่ได้ฆ่าเอง
คืนนั้น...
เราฝังชากศพ
กับทิ้งรถลงแม่น้ำมิสชูรี่
ผมจำได้ตอนเขาเป็นเด็ก
ผมคิดว่าทริสตั้นคงไม่อยู่ถึงแก่เฒ่า
ผมคิดผิดไปถนัด
ผมคิดผิดหลายเรื่อง
พวกรุมรักเขาต่างหากที่อายุสั้น
เขาเป็นหินที่คนเหล่านั้นทุ่มตัวกระแทก
ไม่ว่าเขาจะพยายามปกป้องแค่ไหน
แต่เขาก็มีศักดิ์ศรี
กับอายุยืน...
ได้เห็นลูกๆ โต
และมีครอบครัวของตัวเอง
ทริสตั้นตายปี 1963
ในเดือนแห่งต้นไม้ผลิใบ
คนเห็นเขาล่าสุดทางเมืองเหนือ
ชึ่งสัตว์ยังชุกชุมให้ล่า
หลุมศพเขาไร้ชื่อ
แต่ไม่สำคัญอะไร
เขาใช้ชีวิตอยู่ตามพรมแดนเสมอ
ที่อยู่ระหว่างโลกนี้กับโลกหน้า
มันเป็นการตายที่ดี